margeke.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
*als je je e-mail adres invult..
krijg je automatisch een berichtje als ik een nieuw log geplaatst heb!
* wil je iets van mijn weblog overnemen: prima, mail me dan svp, zie mailformulier hier onder.
* ben je onder aan de pagina: home aanklikken en je bent weer bovenin.
 
Klik hier als je me wilt mailen.
 
Op deze plek
vind je mijn belevenissen,
gedachten,
vragen,
en soms 
antwoorden.
 
Ik ben een 
kind van God,
geliefde,
(schoon) dochter,
(schoon) moeder,
oma,
vriendin,
zus, tante,
gemeentelid.

Lees lekker mee,
ik zou het fijn vinden
als je een reactie
achterlaat!  
 

kettingen en andere sier
 
 
 
 
dit is een van de kettingen die JUDITH OORDT gemaakt heeft.
 Wil je meer zien, wil je bestellen
 kijk dan hier

 

Vanavond wordt het in Groningen uitgevoerd, morgenmiddag in Leiden, morgenavond in den Haag. Gisteravond in Doesburg en daar waren wij bij. Voor het eerst sinds een aantal jaren waagde ik me weer aan de Mattheüs. Via vakantieveilingen hadden we zeer goedkope kaartjes. De kerk was om half zeven open, een lange rij grijze mensen stond te wachten. De mooiste plaatsen waren al weg toen wij kwamen.
Dit was een uitvoering van Pieter Jan Leusink. Heel anders dan wat we in voorgaande jaren hoorden en meemaakten. Geen jongenskoor, twee vrij kleine koren, geen alt, wel een counter tenor. Het tempo lag enorm hoog, nog niet eerder stonden we om tien uur buiten.. Het was mooi, het was kunst, in mijn beleving. En het was erg commercieel. Een dirigent die in de pauze handtekeningen staat uit te delen, nog niet eerder meegemaakt. We werden getrakteerd op een dure folder op onze stoelen. In die folder reclame voor alle soorten cd's die PJ gemaakt heeft. Al met al werd ik daar in ieder geval niet enthousiast over. 
Bachs Mattheüs blijft een kunstwerk. Er zingt nog heel wat na in mijn hoofd! 
 
 
Lees meer...
Afgelopen vrijdag hadden we onze jaarlijkse zussendag. Traditiegetrouw trokken zes zussen richting Utrecht. Iedere keer weer spannend of NS zijn werk goed doet. Of dat er "aanrijdingen zijn met personen", zoals vrijdag tot twee keer toe het geval was. Vertraging en irritatie bij reizigers, onvoorstelbaar verdriet bij achterblijvers, stel ik me zo voor. Wij vierden ons feestje. Het hoort bij de zussendag om een kadootje voor iedereen mee te nemen. Het is weleens gebeurd dat we allemaal kaarsjes gekocht hadden, gingen we met zes verschillende kaarsen naar huis. Dit jaar was Pasen een thema, en groeien. We gingen met paaseitjes, bonbons, chocolade en basilicum en tomatenzaad naar huis.   

 
 
Ook geheel volgens traditie aten we aan het einde van ons samenzijn. Deze keer bij een restaurant waar we nog niet eerder geweest waren. Het was bijzonder lekker en goed verzorgd. Bovenal gezellig. Het gesprek ging onder anderen over trots zijn. Ben je als moeder/ouders trots op je kinderen? (ik herinner me dat ik een blogje heb met de titel: "trotse mama")
Er was binnen een van de gezinnen van de zussen een gesprek over dit onderwerp ontstaan. De een vond dat je dat best mocht zeggen, de ander vond dat het mooier/beter is om te zeggen: dankbaar, want trots associeer je met eigen prestaties. En hoe je kinderen zich ontwikkelen heeft niet zozeer met je eigen inspanningen te maken.  Was ook mijn mening...    Ik zat er later nog eens over na te denken. Ik ben niet zo dol op geboorte advertenties waarin opa's en oma's zichzelf presenteren als de trotse opa en oma, die de geboorte van hun kleinkind aankondigen. Klinkt in mijn oren een beetje raar in deze situatie.  Dan het punt van trots op je gezin. Ik ben opgegroeid in een (kerkelijke) cultuur en gezin van: doe maar gewoon, dat is al gek genoeg. Wie je bent is genade, geen verdienste. Tegelijk werd er wel verwacht dat je je talenten gebruikt, ledigheid is des duivels oorkussen. Opgevoed met de Heidelbergse Catechismus, waarin toch maar staat dat zelfs onze beste werken nog onvolmaakt en met zonden bevlekt zijn. (zondag 24 HC). Het wordt nooit wat met ons… Zou dat een reden kunnen zijn om niet over trots en wel over dankbaarheid te mogen spreken?
 
De laatste jaren ben ik over dit soort dingen aan het puzzelen en nadenken. Is het alleen maar nog steeds de slechte mens? In het nieuwe testament staan verschillende teksten die, naar mijn mening een andere kant opwijzen. Wat te zeggen van de oproepen van Paulus tot een goed leven, bijvoorbeeld in Titus 2 vers 14: Hij heeft zichzelf voor ons gegeven om ons van alle zonden vrij te kopen, ons te reinigen en ons tot zijn volk te maken, dat vol ijver is het goede te doen. Of het bekende vers uit 2 Kor. 5 vers 17: daarom ook is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen.
 
Ik wil absoluut niet beweren dat je niet meer zondigt of zo. Daarin is de bijbel duidelijk genoeg. Die tijd komt nog! Mijn punt is: we vieren binnenkort Pasen, de overwinning van Christus op de dood. Een nieuw begin, een oproep tot een nieuw leven. Pasen is meer dan vergeving van zonden, het is een ander leven. In hoeverre mag je dan “christusbewust” in het leven staan, beseffen dat God je door Christus ziet. Betekent dat dan dat het alleen nog kommer en kwel en droefenis is? Het is niks en het wordt (hier) niks?
 
Hmmm, en dit alles naar aanleiding van de vraag: blij of trots…..    

 

Lees meer...   (2 reacties)
Ben je er nu uit, over mindfulness, werd me van de week gevraagd. Hm, nee, niet.
Bedankt voor jullie reacties! Via andere wegen kreeg ik ook respons. Waarvoor dank.
Ik herinnerde me dat de spreker van die avond gezegd had dat je iedere dag minimaal een half uur met oefeningen bezig moet zijn, wil de cursus "nut" hebben. Ik realiseerde me, dat het me, shame, niet eens altijd lukt een half uur heel bewust stille tijd te houden. Als me dat niet lukt, waarom zou ik dan zo bewust wel tijd gaan maken om te mediteren, stil te staan bij ??? mijzelf? iets/iemand anders, buiten God om? Dat was één.
 
Afgelopen week liep ik even de evangelische boekhandel binnen. Even kijken of er nog iets bijzonders was. Mijn oog viel op het rek met de visjeskaarten, op deze:
 
Dat is dan geen toeval, lijkt me. Dat was twee.
Voldoende, lijkt me.....
 
Lees meer...   (2 reacties)
Gisteravond was er een bijeenkomst van ons bedrijf. Groot team noemen we dat.  Eerst gezamenlijk eten, daarna een spreker. Het onderwerp van gisteren was mindfulness. In vogelvlucht werd de ontwikkeling van mindfullnes verteld. De basis ligt bij de Boeddha, die in 600 voor Christus leefde en een levensfilosofie opstelde. Zeven wegen die naar bevrijding leiden.Bevrijding van jezelf.
 
We mochten niet alleen horen, ook voelen. We oefenden de bodyscan.Stil zijn, stil zitten, en van top tot teen stilstaan bij wat er in je lijf gebeurt. Wat voel je, wat ervaar je?
Voor sommigen van ons slaapverwekkend. Voor anderen een startsein voor hollende gedachten. Gedachten die maar niet stoppen.
Waardoor zomaar weer een zelfveroordeling op de loer lag. En dat is dus niet de bedoeling van mindfulness.

 
 
Kernwoorden van mindfulness zijn: mild zijn, niet oordelen, leven in het nu, leeg maken.  Dat klinkt heel mooi.Voor mij zijn dit aantrekkelijke woorden, al staan ze erg ver van mijn manier van leven af. Waarschijnlijk daardoor aanlokkelijk. Zal ik toch zo'n cursus gaan volgen? Rust in mijn hoofd, dat lijkt me zó fijn!
 
Onder christenen wordt heel verschillend gedacht over dit fenomeen. De een omarmt het, de ander schrijft er vlammende betogen tegen. Of je pakt de goede dingen eruit en ontwikkelt een christelijke variant, zoals op deze site te vinden is.
Ik ben er niet uit, eerlijk gezegd. Ik lees op de 'anti-site', dat leegmaken zoiets is als leegte maken, die dan door slechte geesten gevuld zou kunnen worden. Ik heb ook weleens gelezen dat het niet oordelen, niet goed is. Dat dan met een beroep op de opdracht de geesten beproeven of ze uit God zijn. (1 Joh. 4:1)
Ergens anders vind je weer de tekst: oordeel niet, opdat jij niet geoordeeld wordt. Zo is er misschien voor ieder onderwerp wel een bijbeltekst te vinden.
 
Zoals gezegd zitten de wortels van mindfulness in boeddhisme. Maakt dat dan dat je er niet aan mee moet doen? Of kun je ook bij 'slechte' wortels, wel het goede ervan gebruiken?
 
Wie het weet, mag het zeggen! 
Lees meer...   (5 reacties)
Wachten tot het tijd is om te gaan. Dat is wat ik deze ochtend doe. Ik was van plan te gaan werken, mijn klant had mijn aanwezigheid niet nodig, zo meldde zij. Dus bleef ik maar thuis, beetje rommelen, beetje opruimen. Wachten tot het tijd is.
Tijd om te begraven. Weer overleed een gemeentelid. Een man in de kracht van zijn leven, binnen vier maanden geveld door kanker. Een vrouw en drie zonen blijven achter. Ze moeten invulling geven aan een heel ander leven dan ze zich voorgesteld hebben.
 
De dienst was mooi en indrukwekkend. Er werd veel gezongen, er werd gelachen. Er werd gehuild. We waren samen, als gemeente. Ik hoop dat we als gemeente samen kunnen blijven. 

Ik moet denken aan de moeder en  de echtgenote die deze week niet veel anders kunnen doen dan wachten en hopen. Wordt haar zoon, wordt haar echtgenoot, hun vader, weer wakker? En als hij wakker wordt, hoe gaat het dan met hem? Spanning, ondraaglijke spanning.Soms is spanning erger dan weten.
Sinds vandaag "weten" de moeder en de echtgenote. En met hen het nederlandse volk en de rest van de wereld. Ernstig hersenletsel. Er is 50 minuten gereanimeerd. Dat is lang, te lang, achteraf bekeken. Wijsheid achteraf, die nu niets meer oplevert.
Er is een soort einde aan de onzekerheid. Er is vervolgens geen enkele zekerheid. Hoe gaat het verder? Hoe kan men leren met dit letsel om te gaan? 
Er blijft niet veel anders over dan wachten. 
Lees meer...
 
Lees meer...
Och, ik kan er nog geen genoeg van krijgen....
 
 
Lees meer...
Vorige week vrijdag gaven we ons concert. Het was een heel mooie avond, het zingen ging goed. Zo kregen we van publiek en componist (Dirk Zwart)  te horen. Bijzonder om een werk uit te voeren als je weet dat de maker in de zaal zit.
Op de generale is er een film gemaakt, door een van onze vogels
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Nog als vervolg op mijn vorige blogje, een geweldige tekst: 
 
"Vergeving breekt de keten van oorzaak en gevolg. Hij die jou vergeeft -uit liefde- neemt de consequenties van wat jij gedaan hebt op zich. Vergeving brengt daarom altijd een offer met zich mee"
 
Dag Hammerskjöld.
 
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl