margeke.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
*als je je e-mail adres invult..
krijg je automatisch een berichtje als ik een nieuw log geplaatst heb!
* wil je iets van mijn weblog overnemen: prima, mail me dan svp, zie mailformulier hier onder.
* ben je onder aan de pagina: home aanklikken en je bent weer bovenin.
 
Klik hier als je me wilt mailen.
 
Op deze plek
vind je mijn belevenissen,
gedachten,
vragen,
en soms 
antwoorden.
 
Ik ben een 
kind van God,
geliefde,
(schoon) dochter,
(schoon) moeder,
oma,
vriendin,
zus, tante,
gemeentelid.

Lees lekker mee,
ik zou het fijn vinden
als je een reactie
achterlaat!  
 

kettingen en andere sier
 
 
 
 
dit is een van de kettingen die JUDITH OORDT gemaakt heeft.
 Wil je meer zien, wil je bestellen
 kijk dan hier

 

Laatste artikelen
We zijn inmiddels al weer een paar dagen thuis en New-Wine ligt al weer een tijdje achter ons. Helaas.... Iedere keer is het weer wennen, na zo'n week. Wennen aan het 'gewone' leven, zonder bijeenkomsten, seminars, zangdiensten etc. 
Dit jaar was het helemaal bijzonder. Het thema was: Levend water. Nog nooit is er zo weinig regen gevallen tijdens New-Wine als dit jaar, dat was wel heel bijzonder!
Het was warm en droog, erg warm zelfs. Niet altijd even prettig, het veroorzaakte een soort loomheid en maakte het luisteren niet altijd makkelijk.
 
 
We hoorden boeiende sprekers en spreeksters. We werden weer aan het nadenken gezet. Soms was het heftig, zoals bij een seminar van Compassion.  Daar werden delen van een film getoond: 58. Dit naar aanleiding van Jesaja 58.
Het meest heftige in die film vond ik de opmerking van een twaalfjarig jongetje. Hij zei: ik heb geen dromen, waarom zou ik dromen als ik toch weet dat mijn dromen niet uit komen.
Een jongetje dat als levensvooruitzicht had iedere dag uren in de brandende zon in een steengroeve te moeten werken. Huiveringwekkend.Tot nadenkend stemmend.
Wat zijn de mogelijkheden voor ons, in dit rijke deel van de wereld?
 
We hebben veel gezongen, veel gebeden, gelezen, gepraat, gehuild en gelachen. Dit jaar waren er weer meer mensen uit onze gemeente dan de vorige keer. Hopelijk volgend jaar nog meer.....
In de tussentijd gewoon hier op de eigen plek leven en werken. Dat is goed, de plek waar we onze plek hebben. Toch, stiekem heb ik wel heimwee.
 
 
Lees meer...   (6 reacties)
Gisteren was ik op zoek naar iets. Iets leuks en kleins om weg te geven. Ik zocht in verschillende winkels. Wat ik precies zocht wist ik niet eens, ik hoopte dat ik iets zou vinden waarvan ik dacht: Yes, dit is het. Uiteindelijk ben ik geslaagd.
Achteraf verbaasde ik me over de hoeveelheid winkels met de enorme hoeveelheden spullen. Wat een keuze! Wat een drukte in die winkels. Wat een prijzen, niet normaal, zo laag. Ik werd er weer eens zeer hebzuchtig van. Dit nog en dat nog, en zo verliet ik de winkel met een volle tas. Was ik helemaal blij? Hm, eerlijk gezegd niet. Ik dacht aan alle grondstoffen en energie die gebruikt waren om dit alles te produceren en vervoeren. Dit soort dingen wordt vast niet in Nederland gemaakt.
 
Ik moest denken aan een boek dat we onlangs kregen en dat ik onmiddellijk gelezen heb. Want (deels)  meegelezen toen het boek nog een manuscript was. Bijzonder!
Ik heb het over het Prullarium, geschreven door Ernst Bergboer. 
 
 
Het boek gaat over Tjalk Zwerk, hij is verwoed verzamelaar. Verzamelaar van prullaria. Zijn levensdoel  is het vinden van het Prullarium. Dat vindt hij, en dan gebeurt er van alles. De politiek bemoeit zich ermee, en dan gaat het mis. Er is een politieke partij in opkomst, de partij der Paljassen, met een zeer bijzondere leider. Het Prullarium komt in een museum te staan, maar niet voor lang, het wordt gestolen. Hebben de Hunnen dat gedaan, of was het een van de Onzen? De clou van het verhaal is niet alleen het verhaal, je blijft denken en puzzelen.

 
Ik zet dit even in een paar zinnen neer. De stijl van het boek is veel breder en weidser. Er worden geweldige nieuwe woorden gebruikt. De woorden buitelen over elkaar heen, soms wat teveel naar mijn smaak. Maar ja, als ik iets in twee woorden kan zeggen, zal ik het niet in vier woorden doen, dat zegt al genoeg. 
 
Wat mij betreft: lezen en genieten!
 
 
Lees meer...
In de afgelopen week hebben we in een groep nagedacht over aanbidding. Allereerst wat we daar onder verstaan. Mooi om heel verschillende reacties te horen. In eerste instantie gaan de gedachten dan richting zingen en bidden. 
Gelukkig had iemand van onze groep er dieper over nagedacht. Enthousiast werd er verteld en gedeeld. We lazen Leviticus 9, waarin staat hoe de offers aan de Heer gebracht moesten worden. God is heel duidelijk en heel precies in de voorschriften. Het is bijzonder dat de majesteit van de Heer verscheen aan het volk Dat was daar zo van onder de indruk dat het volk begon te jubelen, en iedereen wierp zich ter aarde!
Dat moet geweldig zijn geweest! Ik probeer me zoiets in een kerkdienst voor te stellen.. wat zou er gebeuren?
 
Daarna lazen we uit Johannes 4. Het gesprek van de Here Jezus met de samaritaanse  vrouw. 
Jezus zegt daar dat je mag drinken uit de bron van levend water, zodat je geen dorst meer krijgt. We vonden dat (soms)  moeilijk voor te stellen, levend in een wereld waar je toch nog wel dorst naar God. Het mooie is dat God op zoek gaat: "de Vader zoekt mensen die Hem zo aanbidden", staat in vers 23. Het gaat hier over echt aanbidden. Kennelijk is er ook onecht aanbidden....
Als je leeft zoals God dat wil, dan aanbid je Hem. Dan zoek je niet allerlei dingen om jezelf te vullen, dan is er geen leegte meer. Kom naar de bron!
 
 
 
Lees meer...
Gisteren kreeg ik ineens de geest,
zegt geliefde.
en ik, 
ik denk:
dat kan, daar was het de dag voor.
Ik wacht, 
wensend dat ik die geest ook krijg
en nu, 
creëren wij samen
hij bezig met zijn website,
en ik met de mijne. 
Lees meer...   (1 reactie)
Zo denk je dat je een gewone zaterdag hebt, inclusief de wekelijkse poets en boodschappenronde, en zo zit je de hele dag op Opwekking! 
Oudste (maar dat moet dus jongste zijn)  vogel zou naar Opwekking, maar werd geveld door ziekte. Zijn auto was inmiddels wel in Biddinghuizen aangekomen. Wij bedachten dat we hem wel wilden brengen en er een dagje uit van wilden maken. Dat gebeurde dus vandaag. 
We dompelden ons weer onder in de sfeer van dit feest. Het was een mooie dag! Veel gezongen, gehoord, gelopen. Voordat we bij de auto terug kwamen, liepen we een half uur. 
Het was gaaf er een dag te zijn, ons hart ligt toch wel bij New-Wine, waar we al weer naar uitzien! Het programma staat al op internet, de voorpret en het uitzoeken van de workshops kan beginnen! 
Lees meer...   (3 reacties)
 Hieronder de aankondiging voor een workshop. Een heel gave workshop, zo weet ik uit ervaring. Nog niet volgeboekt, tot 20 mei kun je je opgeven. 
Wil je er meer over weten, kijk dan hier


Lees meer...   (3 reacties)
Vanmiddag fietste ik naar huis. Na een gezellige lunch en wandeling met vriendin B. Onderweg kwam ik een ex-collega uit mijn ziekenhuistijd tegen. "Hé", zei ze, "jij hier? De reünie is de andere kant op hoor."
Ik reageerde verbaasd. Reünie? Ik had geen idee waar ze over sprak.
Bleek dat er inderdaad vandaag een bijeenkomst was van mensen die op de intensive care gewerkt hadden. Ik was echt uitgenodigd, via Linkedin. Alleen is die mail nooit aangekomen.
Ik werd gevraagd om mee te gaan, het was in het dorpje waar ik net vandaan kwam. 
Dat ging me te snel. Bovendien stond er een golf clinic op het programma, waar ik niet zo heel veel zin in had. Ik ging eerst maar eens naar huis, om te bedenken wat ik wilde.
Uiteindelijk ben ik er wel geweest, heb meegegeten, er was een barbecue. 
Dat was erg lekker en het was erg gezellig. Even bijgepraat met een aantal exen. Horen  hoe het met iedereen ging. We waren allemaal gegroeid, in de breedte. Er waren heftige dingen gebeurd. Er was een weduwe, een ander was ernstig ziek en daardoor niet aanwezig, weer een ander had een CVA meegemaakt.
Jammer was dat er niet heel veel mensen waren. 
Toch bijzonder, om op deze manier naar een reünie te gaan. Als ik lang van te voren was uitgenodigd, had ik zeer waarschijnlijk gezegd dat ik er niet naar toe zou gaan. Juist door het onverwachte was het erg leuk! 
Lees meer...   (1 reactie)
Vandaag was het de Europese dag van de beroerte. Nooit geweten dat het een Europese dag is. Ik mocht samen met een collega in het ziekenhuis in Winterswijk op een informatie markt staan. De dag begon al vroeg, om kwart voor negen moest ik er zijn.
We probeerden onze kraam mooi te maken en we konden beginnen.
 
 
 
Officieel begon het om half tien. Voor die tijd stonden er al mensen in de rij. Je kon je bloedsuiker en je cholesterol gehalte laten prikken en je bloeddruk meten, en gewicht en lengte bepalen. Dit alles onder het motto: meten is weten. Het was enorm druk! Ik hoorde dat er mensen waren die twee uur nodig hadden om dit circuit te doorlopen. Dat zou mij te lang hebben geduurd, eerlijk gezegd. 
Onze kraam stond in de looproute richting diëtiste. Dat was erg handig, er werd voortdurend gevraagd of collega en ik diëtistes waren, nee, dat niet. We maakten van de gelegenheid gebruik om te vertellen waar we dan wel van waren en wat ons werk is.
Het was bijzonder om te merken dat mensen dan gaan vertellen wie er in hun omgeving een beroerte of iets dergelijks heeft gehad. Bijna altijd in hun omgeving, niet zelf. 
Het was ook bijzonder om verhalen te horen. Verhalen van mensen die alleen zijn en misschien wel voor het eerst deze dag hun stem gebruikten. Mensen die alle titels van onze boeken opschreven, omdat er zoveel boeiende boeken zijn over hersenen en de werking. En over wat er mis kan gaan en wat voor gevolgen dat heeft.
Ik vond het een boeiende en vermoeiende dag. Heeft het wat opgeleverd, zo vraagt de calculerende mens zich af. Dat weten we niet, in ieder geval hebben we toch wel veel over ons bedrijf kunnen vertellen. 
Lees meer...   (1 reactie)
Koninginnedag vandaag. Daar heb ik niet zoveel van meegekregen. Geen kinderen meer op school, geen kleedjesmarkten meer. Klinkt als heimwee. Dat heb ik niet, ik moest er alleen vandaag weer aan denken, aan de spelletjestijd.
 
Het was genieten van het heerlijke weer, en tegelijk eindelijk eens bezig zijn in ons tuintje. Hoogste tijd! 
Nadat ik gewerkt had wilde ik in mijn luie stoel gaan zitten.... gelukkig keek ik nog even voor ik neerplofte.. mijn plaats was ingenomen door een slakje. Wat een mooi beestje!
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl